Pijn kan de vorm aannemen van lichamelijke pijn, gevoelens van wanhoop, machteloosheid, angst, schuldgevoel, schaamte, depressie of somberheid, maar ook in vorm van rusteloosheid, verveling, innerlijk verzet, chronisch verdriet of boosheid, zorgen maken etc.

In een situatie, waarin je steeds terugkerende psychische leed ervaart, heb je een ''bril'' op, die je waarneming kleurt. Die ''bril'' veroorzaakt het grootste deel van de pijn. Die “bril” is ooit in een grijs verleden ontstaan in een bepaalde omgeving.

Iedereen heeft een aantal van die brillen. Afhankelijk van de situatie of een stemming heb je een andere bril op.

Wat er toen op je afkwam was te groot en te bedreigend om emotioneel te verwerken. Als je iets niet verwerkt, blijft het als een spanning in je geest en lichaam bestaan.

Alle situaties in je leven, die enigszins lijken op die oude omstandigheden zijn dan ook moeilijk emotioneel te verwerken. Hierdoor neemt de spanning in je lichaam en geest toe.

Sommige ”brillen” zijn alleen actief in een situatie, die lijkt op de vroegere omstandigheden, andere ''brillen” zijn chronisch d.w.z. steeds actief. Zo'n ''bril'' kleurt de manier, waarop je doorgaans de wereld in kijkt.

Meestal ben je niet bewust van je “brillen”. Vaak voelen we ons eerder slachtoffer van de omstandigheden.

Een 'bril' bestaat uit:
·    een aantal beperkende basisovertuigingen
·    geblokkeerde of extreme gevoelens
·    starre patronen van handelen
·    lichamelijke spanningen.

I.p.v. die vroegere pijn te verwerken heb je een aantal conclusies getrokken. Deze bestaan uit een aantal basisovertuigingen over jezelf, de ander en het leven, die diep in iedere cel van je lichaam en vaak verdrongen in je geest liggen opgeslagen. Om die overtuigingen heen bouw je je levensverhaal op. Voorbeelden van dergelijke overtuigingen zijn:
     ''Ik ben niets waard”,
     “Ze moeten altijd mij hebben”,
     ''Als ik het niet doe, dan doet niemand het”.
        ''Mensen zijn niet te vertrouwen"
Meestal ben je niet bewust van deze beperkende overtuigingen. Zij werken door in je denken. De basisgedachte is dat je afgescheiden bent. Dit veroorzaakt angst voor en om te leven. Eigen belang, strijd en zorgen gaan je denken en dus je  leven overheersen.

Je hebt je, als je zo'n ''bril'' op hebt, aangeleerd of je te verliezen in een of meerdere gevoelens of je er voor af te sluiten. Het gaat dan om gevoelens als angst (om jezelf te beschermen), boosheid (om jezelf te verdedigen of neer te zetten) en verdriet (om verlies te verwerken). Als je goed in contact zou staan met die gevoelens, dan komen ze op en lossen weer op. Denk maar aan een jongetje, dat struikelt en zijn knie bezeert. Het huilt even, wordt boos, ademt eens diep in en huppelt vrolijk verder. Als die gevoelens te sterk  waren en je kon wat er op je afkwam niet meer verwerken, ben je ze gaan wegstoppen om jezelf te beschermen. Je voelt je dan misschien onkwetsbaar en alles lijkt wel goed te gaan, maar het is ook moeilijk om intimiteit en blijheid te ervaren. Het leven wordt saai en voorspelbaar. Of die gevoelens zijn jou gaan overnemen: je bent dan chronisch boos, verdrietig of angstig of er vinden regelmatig ontladingen plaats: paniek/machteloosheid, driftbui/heftige irritatie of een huilaanval/zelfmedelijden.

Als je zo'n ''bril'' op hebt, kan je niet intelligent handelen. Hiermee bedoel ik, dat het stress voortbrengt in jezelf en in je omgeving. Je gedrag heeft iets automatisch en dwangmatigs. Je handelt vanuit een overlevingsdrang. Terugtrekken of juist aanvallen, waaronder andere beschuldigen en kwalijk nemen. Het kan zich ook uiten in je te weinig verantwoordelijk voelen voor jezelf of teveel voor de ander. Steeds goedkeuring van anderen willen krijgen door je in je gedrag naar anderen aan te passen ten koste van jezelf. Of overal greep op willen houden.

In je lichaam uit zich die niet-verwerkte pijn in spanningen, zowel in je zenuwstelsel, als in de spieren, gewrichten, weefsels, organen en in wezen in de lichaamscellen. Lichamelijke klachten en ziektes kunnen het gevolg zijn. Ook in je lichaamshouding kan je die spanningen herkennen. Het kan zich ook uiten in allerlei vermoeidheidsklachten.

In je hersenen zijn al die patronen van denken, voelen en handelen vastgelegd. Je hoeft alleen maar een beeld op te roepen van een beladen situatie en de geprogrammeerde hersenen doen de rest. Je kunt ook zeggen, die ''bril'' komt voort uit een specifiek patroon van verbindingen in je hersenen.

Je kunt je geest opvatten als een ruimte, waarin gevoelens, beelden, gedachten en zintuiglijke indrukken in verschijnen. Die ruimte is gevuld met niet verwerkte ervaringen, niet beladen indrukken en kwaliteiten als vreugde, vrede, kracht en liefde, die voortkomen uit je Kern, je Goddelijke of Natuurlijke staat. Iedere soort ervaringen heeft zijn eigen hersenverbindingen. Stel je voor dat je alles wat lading heeft, alsnog verwerkt of los laat, dan blijven er alleen maar niet beladen en Kernervaringen over.

Je kunt je geest ook vergelijken met een langspeelplaat, waarop mooie blije levensliederen staan. Als er geen krassen opzitten, dan kan je heerlijk genieten van die muziek. De krassen kan je opvatten, als hersenverbindingen, die ontstaan, als je wat er op je afkomt, niet meer kan verwerken. Hoe meer krassen er op die plaat zitten, des te minder is die plaat om aan te horen. Die plaat is niet meer goed te krijgen. Gelukkig kunnen de ”krassen'' in onze geest wel verwijderd of geneutraliseerd worden, zodat het blije levenslied in ons weer kan klinken.
Het dragen van zo'n ''bril'' heeft een aantal gevolgen; o.a.:

·    Het gevoel van vreugde verdwijnt of is afhankelijk van het krijgen van belangrijke zaken: aandacht, geld, zekerheid etc. Maar is daardoor tijdelijk of beperkt.
·        Lichamelijke klachten. Bijvoorbeeld darm-, rug-, nek- en schouderklachten. Het kan zich ook gaan uiten in overspannenheid, burn-out en depressie en allerlei moeheidverschijnselen.
         Relatieproblemen. Voortdurende conflicten met je omgeving. Vermogen om verbonden met een ander te zijn wordt bemoeilijkt. I.p.v. daarvan is er teveel afhankelijkheid en/of afstandelijkheid; en dus ruzies of langs elkaar heen leven.
·    Verslavingen. Het is een poging om te ontsnappen aan al die negatieven gevoelens over jezelf en je omgeving.
·    Zelfafwijzing. Voortdurend ben je anderen, de wereld en in feite jezelf aan het veroordelen. Er is diep van binnen een hekel aan jezelf. Het is nooit goed.
·    Te weinig zelfvertrouwen. Je hebt jezelf laten ontkrachten. Onvoldoende kan je jezelf tot expressie brengen. Voortdurend is er de angst voor de ander. Er zijn steeds botsingen met die ander of je past jezelf teveel aan.
·    Aantrekken van negatieve omstandigheden. Zij activeren de pijn achter de bril en bevestigen jouw '' waarheid'' .
·    Overnemen van negatieve energie van anderen.
·    Stressveroorzakend handelen, wat een burn-out of overspannenheid tot gevolg kan hebben.

·    Het vermogen om wat er op je afkomt in je leven emotioneel te verwerken is drastisch afgenomen met bovenstaande gevolgen.

Tot slot: ieder van ons beschikt over een aantal brillen, die je afhankelijk van de situatie,  automatisch opzet. De sterkte van de brillen varieert natuurlijk enorm. Als de glazen heel sterk zijn, spreken we van psychiatrische ziektebeelden bijv. een psychose.

Als je steeds weer pijn ervaart, bestaat die dus grotendeels uit vroegere niet verwerkte oude pijn, die weer geactiveerd wordt plus het niet kunnen verwerken van wat er op dit moment in je leven op je afkomt. En op de een of andere manier trekken we ook situaties aan die lijken op de vroegere situatie. Het is alsof we een les moeten leren. Of dat we uitgedaagd worden, alsnog dit oude leed te verwerken.

Het afzetten van de ''brillen''.

Hoe zou je leven eruit zien zonder die ''brillen'', zonder die beperkende overtuigingen, die chronische of geblokkeerde gevoelens, lichamelijke spanningen en overlevingspatronen?